T>W. Huisman schreef op 12-04-2026

Er was geen niets aan, Het was een hel. Het werd met het jaar minder. Heb er geen herinnering aan dan alleen dat je er als een berg tegen op zag weer naar school te moeten. Als ik dit van te voren had geweten dat je er niets mee kon had ik niets gedaan en had ik de boeken in de vijver van het park gegooid of laten liggen bij de boekhandel. Je voelt je bedrogen en voorgelogen. Voor niets ben je iedere ochtend opgestaan van bed afgegaan en in weer en wind en "ochtends vroeg de school tas onder de snelbinders en in de winter ws het donker en koud. Als je in de winter :s middags laat uit school kwam dan was het weer donker, Je stat op bij donker en gaat weer naar huis in donker Het waren kleine lokalen en de keuken rook naar een mengsel van riool en rotte eieren en je kookte in goedkope pannen en de aardappelen die je daar in kookte smaakten naar metaal en hadden helemaal geen pure aardappelsmaak meer. Met het jaar moest je stommere dingen doen en maken bij handenarbeid solderen en een stomme pollepel en een fantasieloos schilderij met allerlei afgezaagde stukken . Ik heb niets meer bewaard. We kregen gymnastiek van Ad Gerritsen en Mevr Beijleveld en Mevr van der Lei gaf K en O en Juf Aller scheikunde. Mevr. Verwaayen was een steberige haaibaai feeks en gaf les in beroepen orientatie en was tevens onderdirectrice. De kwaliteit ging met het jaar achteruit. Ik vond het een a sociale school. Je voelt je verraden en buitengesloten als een outcast